İnsanlar Düşüncelerini Okuyabilseydi ?

Bu herkesin belkide çocukluk hayali olan bir düşünceyken ortamlarda illaki tartışmasında bulunduğu bir konudur. Peki ya insanlar düşüncelerini okuyabilse ne olurdu ?
İlk olarak akla gelen şey gizliliğin tamamen yok oluyor oluşu olurdu. İnsanlara artık yalan söylemek mümkün olmazdı. Yada insanların size yalan söylemesi gibi bi ihtimal kalmazdı. İnsanların içerisindeki tiniyetin direk ortaya çıkışı ve karşımızdakilerin iyi veya kötü oldukları direk ortaya çıkardı. Bununla birlikte insanların özel düşünceleri ortadan kalkar ve toplum içerisinde fazlasıyla bölünmeler olurdu. Bazı insanlar dışarıya adapte olabilmek için aslında olmadığı kişiler gibi gözükmeye çalışıyorlar. Bizler dışarıya göstediğimiz kişiliğimiz kadar insanlarda yer ediniyoruz. İçimizde yaşadıklarımız veya aklımızdan geçenlerin tersini gösteriyor olanlar normal olarak diğerleri tarafından farklı tanınıyorlar.

İkili ilişkiler bi taraftan güçlenirken diğer taraftan kırılgan bir boyut alırdı. Çünkü gerçek sevgi ve saygı karşımızdaki insanlardan saklanamazken aynı zamanda duyduğumuz öfke ve nefret direk ikili ilişkilerde karşı tarafa aktarılmış olurdu. Belkide birçok ilişki daha başlamadan bitmiş hale gelirdi.
İnsanların düşüncelerini okuyabiliyor olursak adalet sisteminde farklı kavramlar günyüzüne çıkardı. Suç işlemek veya suça karışmak insanın niyetinden bile ortaya çıkardı. Ama bu seferde şöyle bir düşünce ortaya çıkardı, Düşünmek suç mu ?
Suç işlendiğinde mahkemelerde artık kanıt yerine karşı tarafın düşüncesi baz alınabilir ve bu sayede suç ve adalet anlayışıda farklı bir boyut kazanırdı.
Düşünce okuyabilmek kulağa güzel geliyor olsada yanında bir çok sorunuda barındırırdı. Düşünsenize karşı tarafın veya insanların düşüncesini okuyabiliyorsunuz ve bu insanın kafasının içerisinde bitmek bilmeyen bir gürültüye neden olurdu. Her karşılaştığın insanın ağzından çıkan değilde aklından geçirdiği şeyleri kafanın içerisinde yaşıyor olmak bir zamandan sonra beyine ciddi zararlar verirdi.

Muhtemelen binlerce yıldır olduğu gibi insanlar bunada adapte olurlardı. Daha disiplinli düşünce yapılarını barındırır ve daha kontrollü düşünmeye başlarlardı.
Bununla birlikte aslında gerçek sorunun düşünce okumak değil düşündüğümüz şeylerin ne kadar kontrolsüz ve elimizde olmadan geliştiği sorusuda aklımızın bir köşesinde yer alırdı. Yani düşünce okumak başta kulağa güzel geliyor gibi olsada özel hayatın mahremiyetinden bizleri fazlasıyla dışarıya itmiş olurdu.